Opsesivno - kompulzivni poremečaj
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                                                                                                                 Opsesivno - kompulzivni poremečaj

Opsesivno-kompulzivni poremećaj je daleko više od obične fanatičnosti kod čišćenja ili kucanja na vrata tri puta.

OKP pogađa 2,3 posto ljudi u nekoj fazi njihova života, a prvi simptomi javljaju se prije 20. godine.
Oboljeli imaju nerazumne strahove (opsesije) koje pokušavaju umiriti nekim ritualom, ponašanjem (kompulzija).

Najčešće kompulzije

Po glavi se ‘vrte’ jedne te iste slike ili misli.
Kompulzivno pranje ruku ili tuširanje
Ponavljanje riječi ili fraza
Slaganje stvari uvijek na isti način
Neprestano brojanje tijekom obavljanja rutinskih zadataka ( na glas ili u sebi)
Obavljanje zadaća određeni broj puta
Neprestano provjeravanje primjerice, pećnice ili brava
Gomilanje nepotrebnih stvari

Većina je svjesna kako su njihovi strahovi i/ili ponašanja nerazumni, no nisu svi. Stres samo pogoršava simptome. Trećina oboljelih ima i neke tikove ( bilo u obliku pokreta ili glasova) .


Dok se još uvijek u nekim stručnim krugovima smatra da ljudi nemaju kontrolu nad psihološkim poremečajima tipa Opsesivno-kompulzivnog ili njemu sličnog sindroma ADD ili ADHD, disleksije, diskalkulije ( otezano čitanje i računanje), autizma u svim spektrima pojavljivanja i dr., nauka je utvrdila da pored genetske predispozicije za pomenuta stanja životni stil i te kako leži kao okidać u korijenu nastanka i manifestacija. Amerićki Nacionalni Institut za mentalno zdravlje je prihvatio zaključke studije koja je rađena kod dijece i adolescenata o neizlječenoj streptokoknoj angini ili upali pluća koja je bila ključni okidač za poremečaj imunog sistema, što je dovelo do pojave OKP kod dijece. Streptokokne infekcije koje su česte u djetinjstvu, dovode do upalnih procesa u moždanim strukturama, zglobovima ili na srcu, a mogu trajno oštetiti i druge organe. OKP se moze pojaviti u koliko su zahvačene moždane strukture, jer je došlo do narušavanja kemijske ravnoteže zbog prisustva toksina koje proizvodi streptococcus. Danas znamo da novorođenče na Zapadu ima preko 260 toksina u krvi iz pupčane vrpce u momentu rodjenja, koji su rezultat majčinog odabira životnog stila, okruženja, korištenja različitih terapija majke tokom trudnoče. Kad se tome dodaju toksini iz neposrednog okruženja nakon rođenja, ( kučna kemija, sredstva za osobnu higijenu, zrak, igračke, hrana….lijekovi) jasno je, da čitav organizam a prije svega crijeva postaju zakrčeni, a krvotok preplavljen različitim otrovima.


Mi imamo zapravo dva mozga: jedan u lubanji a drugi u tankom crijevu! Oba su izgrađena od identičnog tkiva, medjusobno povezani Nervus vagusom. U našim crijevima se daleko više stvara neurotransmitera serotonina ( “hormona srece”) nego u velikom mozgu. Ovim se želi istaknuti da je za naše psihičko i neurološko zdravlje tanko crijevo i te kako vazan organ. Nije slučajno, što mi naše jake emocije najprije doživljavamo u predjelu abdomena, to smo svi iskusili. Središte i sjedište imunog sistema je takodjer u tankom crijevu. Najbolji način, da uravnotežimo naše zdravlje je: zdrava crijevna flora, adekvatna prehrana, te briga o mentalno/emocionalnim faktorima koji izazivaju akutan ili hronični stres – odgovoran za nastanak oštečenja imunog sistema.
Prema statistici Svjetske zdravstvene Organizacije oko 1% odraslog stanovništva ima OKP poremečaj. On se manifestuje prisustvom uznemirujučih misli, uglavnom povezanih sa strahom, koje osobu navode da ih ublaži ili ih se nastoji osloboditi, čineci ponavljajuče radnje poput: neprestanog pranja ruku, brojanja, proveravanja stvari, gestikulacije, ispuštanja zvukova tj različite kompulzije ( prisilne radnje).

 

Da li postoji rješenje?

Posmatrajuči ovaj i ostale poremečaje  iz proaktivne perspektive HOMEOPATIJE kao terapije cjelovitog zdravlja, vazno je znati da postoji potencijal za kontrolu našeg ukupnog, samim tim i mentalnog zdravlja.
Prema Protokolu koji se primenjuje u HOMEOPATIJI, za svakog pacijenta se određuje individualni pristup, na osnovi prethodno utvrđenih događaja, koji su doveli do nastanka i manifestacije simptoma, dužine trajanja stanja, vrste i načina kompulzije, učestalosti i jačine ispoljavanja, te drugih relevantnih faktora u zdravlju i anamnezi pacijenta. Terapija je smišljena tako, da otkloni probleme u korjenu njihovog nastanka, a to je uvijek imuni sistem. Kako bi se sam proces ubrzao i nesmetano, nježno odvijao, terapeut/nutricionist će predloziti i promjene u životnom stilu koje pacijent treba da usvoji i primjeni ( prehrana, fizićka aktivnost, oslobađanje stresa i traumatskih doživljaja iz prošlosti, uzimanje dodataka prehrani, koji se zbog problema u crijevima ne iskorištavaju dovoljno iz hrane, te je organizam u deficitu).
Vremenom, u relativno kratkom roku, ljudi primječuju opuštenost, lakše suočavanje sa svakodnevnim izazovima, sve dok se kompulzije potpuno ne izgube ili svedu na zanemarljiv novo, koji više čovjeka ne ometa. Ponekad, tokom ovog procesa se na kratko, simptomi mogu pojaviti, ali bez izazivanja nelagode koja im je ranije bila redovni pratilac. To je u homeopatiji očekivan proces, jer je znak da sistem sloj po sloj dovodi do oslobađanja potisnutih a nerazriješenih stanja koja su dovela do nastanka OKP.
Tek tada ljudi, koji su imali OKP postanu svjesni kroz koje su sve poteškoće prolazili u ranijem periodu zbog stida, poniženja i neprikladne reakcije okoline na njihov poremečaj.

Zatražite pregled

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now